Sinop Bozburun Yaban Hayatı Geliştirme Sahası
Genel Tanıtım
4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu yürürlüğe girdikten sonra bu kanunun 4. maddesi uyarınca Bakanlar Kurulu'nun 07.09.2005 tarih ve 2005/9453 sayılı kararı ile "Sinop Bozburun Yaban Hayatı Geliştirme Sahası " olarak tescil edilmiş ve 16.10.2005 tarih ve 25968 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmıştır. Sinop Bozburun Yaban Hayatı Geliştirme Sahası, Sinop İli Merkez İlçesi Abalı Köyü sınırları içerisinde yer almaktadır. Sinop havaalanına yaklaşık 4-5 km uzaklıkta olup karayolu ile bağlıdır. Alanın toplam yüz ölçümü 1038,74 hektar olup, deniz seviyesinden yüksekliği 50-70 m arasında değişmektedir. Genellikle düz bir arazi yapısına sahiptir.
Ulaşım
Ulaşım için, D010 No'lu Samsun-Sinop Karayolunun 3. km' sinden Sinop-Ayancık yoluna devam edilir, bu yolun yaklaşık 5. km sinden sağa devam eden 1,4 km lik bağlantı yoluyla Akliman Yolu'na bağlanılır. Akliman Yolu'ndan 2,7 km daha devam edildikten sonra Bozburun YHGS'ye ulaşılır. Sinop Kent Merkezi ile Bozburun YHGS arası yaklaşık 14 km. olup, Sinop Merkezden kalkan Sinop-Akliman dolmuşları ile de alana ulaşmak mümkündür. Hava yoluyla da ulaşım mümkün olan Sinop İli'nde havalimanının Bozburun YHGS'ye uzaklığı yaklaşık 5,5 km'dir.
Flora
Bozburun Yaban Hayatı Geliştirme Sahası karaca ile diğer faunanın gelişiminin ve devamlılığının sağlanabilmesi için gerekli olan habitat ve ekolojik ortamları barındıran, biyolojik çeşitliliği yüksek bir sahadır.
Sinop Bozburun YHGS nın içinde yer aldığı Bozburun yarımadası zengin tür çeşitliliğini içeren kumul, çalı ve fundalık ile yalıyar ve kayalık habitatları gibi habitatlar nedeniyle bulunduğumuz kıtada olağanüstü, zengin bir floraya sahiptir.
Alan aynı zamanda Avrupa ölçeğinde bitki koruma bakımından Karadeniz Bölgesi fundalıkları gibi önemli habitat tiplerinin çarpıcı örneklerini de içermektedir. Bu nedenlerle YHGS nın içinde bulunduğu yarımada Önemli Bitki Alanı ilan edilmiştir.
Memeli türlerinden Su Samuru nesli tehlike altında bir tür olup yine bölgedeki dere yataklarının denizle bağlantı noktaları ile kayalıkların arasında yuvalanmaktadır.
YHGS kuzeyinden itibaren Karadeniz hattı boyunca esen hakim kuzey rüzgarlarından yapılan ağaçlandırmaların etkilenmemesi için rüzgar perdesi olarak doğal yapraklı türler olduğu gibi bırakılmış, zamanla bu türler Pinus maritima ile birlikte orman ekosisteminin ortağı olmuştur. Deniz hattı boyunca fazla gelişemeyen bu türler içerilere ve özellikle dere içlerine girdikçe hakim türler olmuştur. Bu türler Kayın ( Fagus orientalis), Gürgen (Carpinus betulus), Meşe ( quercus cerris), Akçaağaç ( Acer campestre ), Karaağaç (Ulmus minör), Dişbudak (Fraxinus angustifolia) ve Defne ( Laurus nobilis) lerdir. Yapay plantasyon çalışması yapılmammış olan Akliman Günübirlik Kullanım Alanı ve yakın çevresi de doğal tür olan meşe, gürgen gibi geniş yapraklı ağaç türleri ile defne gibi makilerin hakim olduğu bir alandır.
Dere kenarları da orman ekosistemi açısından yörenin doğal türleri olan yapraklı türlerin hakim olduğu yerlerdir. Özellikle farklı meşe, akçaağaç, karaağaç ve gürgen türlerini de barındırmaktadır.
YHGS içerisinde orman vejetasyonu altında ara ve alt tabakada otsu ve çalı grupları olarak Ardıç (Juniperus oxycedrus), Keşiş Külahı (Epimedium pubigerum), Laden (Cıstus creticus ), Menekşe (Vıola sieheana), Kantaron (Hypericum perforatum), Keten (Lınum trigynum), Akçaağaç (Acer trautwetteri), Katır Tırnağı (Genista tinctoria), Böğürtlen ( Rubus canescens), Muşmula (Mespilus germanica), Alıç (Crataegus spp.), Üvez (Sorbus torminalis), Kızılcık (Cornus mas), Defne (L.nobilis), Sütleğen (Euphorbıa sp.) gibi türler bulunmaktadır.
YHGS'nın kuzey ve kuzey doğusunda Akdeniz bitki örtüsü enklavlar halinde-bulunmaktadır. Kıyılarından içerilere doğru 2-3 km fundalık karakterindeki kısa boylu maki vejetasyonu, denizden esen hakim rüzgarların etkisi altında olup bu alanlara kadar yayılan baltalık orman işletmeciliği ve otlatma baskısıyla karşı karşıyadır. Fundalık alanlarda, seyrek olarak dağılmış meşe toplulukları ile birlikte Arbutus unedo-Cistus salviifolius-Erica arborea-Pteridium aquilinum bulunur. Bu olağanüstü alanda yer yer daha kısa boylu Calluna vulgaris-Carex panicea nemli fundalık-topluluklarına da rastlanır.
Sahada bulunan endemik türler; Crocus speciosus ssp.xantholaimos, Galanthus plicatus ssp.plicatus, Allium kastambulense, Euphorbia cardiophylla, Tragopogon aureus, Cirsium pseudopersonata sp.pseudopersonata, Dıanthus carmelitarum'dur. Sahada bulunan Polygonum mesembricum ulusal ölçekte nadir tür sınıfında, Cyclamen coum ssp.coum ise Avrupa ölçeğinde tehlike altındakiler sınıfındadır. Sahada ayrıca çeşitli mantar türleride bulunmaktadır.
Fauna
Sahada 149 kuş türü tespit edilmiştir. Bunlardan bazıları; kızılgerdanlı dalgıç, küçük batağan, bahri, kızılboyunlu batağan, karabatak, balaban, fiyu, kaşıkgaga, çamurcun, Altıngöz, çıkrıkçın, tarakdiş'tir.Kirpi, köstebek, yabani tavşan, sincap, yunus, siyah yunus, kurt, çakal, tilki, gelincik, ağaç sansarı, kaya sansarı, porsuk, susamuru, yaban domuzu, karaca,ev sıçanı, fındık faresi, kızıl orman faresi, küçük orman faresi, yediuyur, yılan, kaplumbağa, kertenkele, Karaca (Capreolus capreolus), Su Samuru (Lutra lutra) ve Sülün (Phasianus colchicus) dür.
Müstecir: İdare
İletişim: Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, 10. Bölge Müdürlüğü
Santral: 0 368 201 00 10
Uyarı: Sahamızda uyarı ve ikaz tabela ve levhalarına uyulmaması halinde oluşabilecek herhangi bir kaza, can ve mal kaybı gibi durumlarda kurumumuz ve kurumumuz çalışanları sorumlu tutulmayacaktır.
Acil durumlar için 112 acil çağrı numarası aranmalıdır.
